Tower Prayer (Night City)

Stoję wysoko
nad nocnym miastem.
Neony udają gwiazdy,
lecz ja widzę dalej.
Deszcz spływa po szkle
jak pamięć,
a wiatr niesie echo
cudzych modlitw.
Chromowe ciała,
zmęczone oczy,
a w środku wciąż
człowiek.
Miasto oddycha
kablami i dymem.
Z tej wysokości
słyszę jego ból.
Niebo jest daleko,
a jednak w sercu
rodzi się szept:
wracaj do światła.
Nie chcę być maszyną.
Nie chcę być pusty.
Chcę ocalić
iskrę.
Bo nawet tutaj,
na szczytach wież,
pośród reklam i nocy,
Światło woła światło.
I nad tym miastem,
w deszczu neonów,
modlę się cicho:
prowadź je.

Cyberpunk ambient, neon night rain, ethereal female whispers, deep pads, wide stereo, no drums