Szabat w Duchu

Słońce gaśnie nad ziemią, milknie pośpiech dnia. Zamykają się drogi, którymi biegłam ja.

Nie muszę już zwyciężać, nie muszę nic udowadniać. W Twojej obecności dusza zaczyna oddychać.

Cisza... głębsza niż noc.

Pokój... którego nie daje świat.

Szabat w Duchu Mesjasza, odpoczynek serca mego. Nie w mojej sile, lecz w Twojej łasce.

Szabat w Duchu Mesjasza, jak spokojna rzeka światła. Ty prowadzisz mnie do domu, gdy milknie cały świat.

Tydzień niesie ciężary, których nie umiem zliczyć. Lecz Twoje słowo przypomina, że nie muszę ich dźwigać sam.

Przy Twoim stole siadam, odkładam lęk i strach. Jak dziecko znajduję pokój w cieniu Twoich rąk.

Niech umilkną wszystkie głosy. Niech odpocznie moja dusza.

Ty jesteś moim szabatem. Ty jesteś moim pokojem.

Ty jesteś moim szabatem. Ty jesteś moim pokojem.

Szabat w Duchu Mesjasza, odpoczynek serca mego. Nie w mojej sile, lecz w Twojej łasce.

Szabat w Duchu Mesjasza, światło pośród ciemnej drogi. W Tobie znajduję życie, w Tobie znajduję dom.

Słońce gaśnie nad ziemią, milknie pośpiech dnia. Zamykają się drogi, którymi biegłam ja.

Nie muszę już zwyciężać, nie muszę nic udowadniać. W Twojej obecności dusza zaczyna oddychać.

Cisza... głębsza niż noc.

Pokój... którego nie daje świat.

Szabat w Duchu Mesjasza, odpoczynek serca mego. Nie w mojej sile, lecz w Twojej łasce.

Szabat w Duchu Mesjasza, jak spokojna rzeka światła. Ty prowadzisz mnie do domu, gdy milknie cały świat.

Tydzień niesie ciężary, których nie umiem zliczyć. Lecz Twoje słowo przypomina, że nie muszę ich dźwigać sam.

Przy Twoim stole siadam, odkładam lęk i strach. Jak dziecko znajduję pokój w cieniu Twoich rąk.

Niech umilkną wszystkie głosy. Niech odpocznie moja dusza.

Ty jesteś moim szabatem. Ty jesteś moim pokojem.

Ty jesteś moim szabatem. Ty jesteś moim pokojem.

Szabat w Duchu Mesjasza, odpoczynek serca mego. Nie w mojej sile, lecz w Twojej łasce.

Szabat w Duchu Mesjasza, światło pośród ciemnej drogi. W Tobie znajduję życie, w Tobie znajduję dom.