

Prompt / Lyrics
Pociąg przecina miasto jak linia światła. Szkło drży, neony płyną obok. Za szybą płyną obrazy — twarze, reklamy, cienie. Każdy gdzieś jedzie, niewielu wie dokąd. Widzę ludzi szukających światła w odbiciu własnych oczu. Widzę dłonie zaciśnięte na ciszy. Miasto przesuwa się jak sen bez końca. Stacje mijają szybciej niż pytania. Nie znam ich imion. Ale znam ten głód. Ten sam, który prowadzi mnie dalej. Neon gaśnie. Pociąg zwalnia. Na chwilę światło zostaje.
Tags
Cyberpunk ambient, neon night rain, ethereal female whispers, deep pads, wide stereo, no drums
2:27
No
1/25/2026