Neon Rain (Night City)

Pociąg przecina miasto

jak linia światła.

Szkło drży,

neony płyną obok.

Za szybą płyną obrazy —

twarze, reklamy, cienie.

Każdy gdzieś jedzie,

niewielu wie dokąd.

Widzę ludzi

szukających światła

w odbiciu własnych oczu.

Widzę dłonie

zaciśnięte na ciszy.

Miasto przesuwa się

jak sen bez końca.

Stacje mijają szybciej

niż pytania.

Nie znam ich imion.

Ale znam ten głód.

Ten sam,

który prowadzi mnie dalej.

Neon gaśnie.

Pociąg zwalnia.

Na chwilę

światło zostaje.