दैव तिमीले

दैव तिमीले मलाई के को सजाय दियौ, किन तिमीले मेरो जीवन उजाड  बनायौ ।

तिमीले मलाई मर्नु न बाच्नु बनायौ, रमाएको मनलाई किन रुन सिकायौ ।

रमाएको मनलाई किन रुन सिकायौ ।

स्याहार गर्न तिमीले मलाई मुना पठायौ, ती मुनालाई दुःख दिई रुने बनायौ ।

कति लिन्छौ परिक्षा उनको दुःख गराई, हिम्मत हारेकी छैनन् उनी मलाई बचाउनलाई ।

अझै कति राख्छौ मलाई अपाङ्ग बनाई, उनको तपस्या देखि झुक्नु पर्ला तिमीलाई ।

उनको तपस्या देखि झुक्नु पर्ला तिमीलाई ।

दैव किन हाम्रो खुसी छिनेर लियौ, दुःखै दुःख दिएर के को बदला लियौ ।

सक्छौ  देउ खुसी ठीक पारी मलाई, सक्दिनौ भने तड्पाई तड्पाई नमार मलाई ।

जानु छ सबले एक दिन संसार छोडेर, भूल्नेछन सबले मलाई पिड़ा सहेर ।

भूल्नेछन सबले मलाई पिड़ा सहेर ।

भूल्नेछन सबले मलाई पिड़ा सहेर ।