Woow

O trzeciej wstaję, gdy miasto jeszcze śpi,

każdy funt, każdy grosz to mój bilet do dni,

gdy wrócę do domu, tam gdzie serce bije,

wszystko mam z roboty, nic mi nie spadło z nieba.

Budzik o trzeciej, zimny prysznic, kubek kawy,

plecak, buty, ręce popękane od pracy.

Ulica pusta, a w głowie plan jak mapa,

każda zmiana to cegła w murze domu, co czeka.

Robota w UK, długa noc i deszcz,

ale w myślach polskie lato, stary blok, śmiech.

Nie chcę łatwych skrótów, nie chcę fartu czy daru,

tylko własny wysiłek, honor i charakteru.

O trzeciej wstaję, gdy miasto jeszcze śpi,

każdy funt, każdy grosz to mój bilet do dni,

gdy wrócę do domu, tam gdzie serce bije,

wszystko mam z roboty, nic mi nie spadło z nieba.

Długi na karku, a w kieszeni marzenia,

liczę każdy funt, nie mam miejsca na lenia.

W tygodniu trzy zmiany, weekend tylko telefon,

każdy grosz w kopercie, żeby zniknął dług jak beton.

Patrzę w lustro — widzę zmęczenie i stal,

ale wiem, że powrót do domu będzie mój skal.

Nie chcę być cudzym bohaterem, nie chcę kredytów w necie,

chcę własnymi rękami zbudować życie w komplecie.

Od 3 rano do późnej nocy,

walka o wolność, walka o spokój.

Każdy dzień to bilet do powrotu,

każda godzina ciężkiej pracy — mój dowód.

O trzeciej wstaję, gdy miasto jeszcze śpi,

każdy funt, każdy grosz to mój bilet do dni,

gdy wrócę do domu, tam gdzie serce bije,

wszystko mam z roboty, nic mi nie spadło z nieba.

Nie liczę na szczęście, nie liczę na cud,

tylko na własne ręce i prawdziwy trud.

Kiedy wrócę do ojczyzny, drzwi staną otworem,

bo wszystko, co mam, jest moje — z pracy i z honoru.