Ciężkie życie

Wstaję przed świtem, jeszcze ciemno na wsi,

Zimne ręce, mleko leje się po dłoni jak deszcz dziś.

Nie mam wyboru – życie nie zna litości,

Krowy nie czekają, nawet jak brak mi już do tej roboty miłości.

Zostałem sam z robotą, której nikt by nie tykał.

W gumowcach, w błocie, w tej chlewnej szarości,

Zasuwam za grosze – dla kawałka przyszłości.

To nie bajka z TikToka, to nie klipy z LA,

To zapach gnoju, pot na czole, brudne ręce i gniew.

Doję krowy jak żołnierz, dzień w dzień ten sam plan,

Ciężkie życie chłopaka, co chce wyrwać się stąd sam.

Czasem wkurw mnie łapie, że tak wygląda świat,

Gdy dzieciak z miasta mówi, że też ma ciężki start.

Nie wie, co to znaczy, gdy co dzień do roboty trzeba wstać

A w kieszeni masz tylko dwa funty

Szkoła? Ledwo ciągnę – jak mam myśleć o klasach,

Gdy o trzeciej już na nogach, a sen trzyma mnie za kark?

Ale nie pękam, brat – to mnie hartuje,

Bo wiem, że jak padnę, to nikt mnie nie ratuje.

To nie bajka z TikToka, to nie klipy z LA,

To zapach gnoju, pot na czole, brudne ręce i gniew.

Doję krowy jak żołnierz, dzień w dzień ten sam plan,

Ciężkie życie chłopaka, co chce wyrwać się stąd sam.

Nie chcę litości – chcę tylko szansy,

Bo nawet tu, wśród krów, rodzą się diamenty z gliny i piachu.

Mam marzenia jak każdy, choć są brudne od ziemi,

Ale wiem, co znaczy walka – to mnie już nic nie złamie.

Więc jak kiedyś będę stał tam, gdzie święcą reflektory,

To przypomnę sobie chłopaka wśród krów i obory.

Bo każdy wers, każda łza, każda noc bez snu –

To dowód, że można nawet z gnoju dojść do snów.

To nie bajka z TikToka, to nie klipy z LA,

To zapach gnoju, pot na czole, brudne ręce i gniew.

Doję krowy jak żołnierz, dzień w dzień ten sam plan,

Ciężkie życie chłopaka, co chce wyrwać się stąd sam.