Ngiting Pagod

Tahimik lang si tatay pero araw‑araw ang laban,

Bitbit ang bigat ng mundo, pero di niya ‘yan inuurungan.

Kahit pagod na ang katawan, tuloy pa rin sa pagbangon,

Para sa pamilya, kahit sugatan, siya pa rin ang sandalon.

May ngiti kahit ramdam ang pagod sa likod,

May tapang kahit minsan gusto nang sumabog.

Pero sabi niya, “Kaya ko ‘to, para sa inyo,”

Kahit gabi-gabi, kalaban niya ang pagod at lungkot na ayaw ipakita sa mundo.

Ngiting pagod pero pusong palaban,

Tatay na handang sumalo ng lahat ng pasan.

Kahit siya’y nauupos, patuloy ang sindihan,

Para sa mahal niya — gagawin ang lahat, walang atrasan.

Breadwinner mula umaga hanggang gabi,

Kahit stress, ngumiti — para ‘di kayo mag-alala, lagi.

Sa bulsa man ay butas, sa mesa man ay kulang,

Si tatay ang unang gagalaw, hahanap ng paraan.

Isang shot sa baso, nilulunok ang pagod,

Tahimik na digmaan, pero siya ang sundalong di sumusuko.

Tinitiis ang sakit, tinatago ang luha,

Para sa pamilya — siya ang unang tatayo kahit siya ang unang nadudurog muna.

Ngiting pagod pero pusong palaban,

Tatay na handang sumalo ng lahat ng pasan.

Kahit siya’y nauupos, patuloy ang sindihan,

Para sa mahal niya — gagawin ang lahat, walang atrasan.

Kaya ngayong Father’s Day, saludo sa’yo,

Sa bawat ngiting pilit, sa bawat sakripisyong totoo.

Tatay, ikaw ang haligi — kahit pagod, tumatayo.

Ikaw ang bayani naming hindi humihinto.