Dim lights, cold air, music sa background,
’Di ko alam kung bakit pero bigla kang naging loud.
Sa dami ng tao, ikaw ’yung napansin,
Parang may magnet — ako ’yung hinihila mo papalapit.
---
Una kitang nakita, parang slow‑mo ang paligid,
Tahimik ka pero ’yung aura mo, solid.
May hawak kang baso, ako naman ay nakatingin,
’Di ko alam kung alak ba ’to o ikaw ang dahilan ng init sa dibdib.
You smiled — tapos biglang nag-iba ang gabi,
Parang may secret code na tayo lang ang may alam, sige.
’Yung vibe mo, malalim, parang may kwento kang tinatago,
At ako ’yung estrangherong gusto mong pagtiwalaan kahit delikado.
---
This feels like a stolen moment,
’Yung tipong bawal pero hindi mo kayang iwasan.
Eyes talking louder than the music,
Parang may plano ang tadhana kahit ngayon lang nagkita.
---
Usok sa hangin, ilaw sa kisame,
’Yung ngiti mo parang paanyaya na hindi ko ma-explain.
You leaned closer — pero walang sinabi,
Pero ramdam ko ’yung tanong: “Sino ka ba sa gabi na ’to, at bakit ikaw ang napili?”
Tawa mo, mahina pero tumatama,
Parang sinasabi mong may thrill sa bawat saglit na kasama ka.
Hindi ko alam kung saan ’to papunta,
Pero ngayong gabi, parang tama lang na magtiwala sa hindi sigurado.
---
No promises, no labels, no pressure,
Just two strangers na parehong pagod pero naghahanap ng comfort.
Kung saan man tayo dalhin ng oras na ’to,
Bahala na — basta ngayon, ikaw muna ang mundo ko.
---
This feels like a stolen moment,
’Yung tipong bawal pero hindi mo kayang iwasan.
Eyes talking louder than the music,
Parang may plano ang tadhana kahit ngayon lang nagkita.
