İstanbul duy sesimi

İstanbul…
Duy sesimi bu gece,
Sokaklar sessiz ama içim savaşta,
Bir ben, bir gölgem…
Bir de dönmeyen yarınlerim var…


---

[Verse 1 – Yavaş Başlangıç, Duygusal Flow]
Her sabah aynı dert, aynısı içimde,
Gülsem bile yanar kalbim gizlice,
Küllerimden doğdum, alıştım sancıya,
Her yara bir iz, ben kaldım yalnızlığa.

Sokak lambası titrer, gölge uzar,
Adım geçer duvarlarda yazar,
Bir nefes, bir dert, bir sigara izi,
Gecenin ortasında kaybolur sesi.


---

[Ara – Kürtçe Geçiş (Soft Flow)]
Li şevê dengê min tê bi hêsanî,
(Gecede sesim yavaşça duyulur)
Ez bi xew ne me, li nav xeyalî,
(Uyku yok, hayalin içindeyim)
Dîrok min di çavên tarî de ye,
(Hayatım karanlık gözlerde saklı)
Ez ne têrî, ez ne xelasî.
(Ne doydum, ne kurtuldum.)


---

[Verse 2 – Flow Sertleşiyor / Drill Girişi]
Yollar uzun, ihanet kısa,
Her dost gülse, ardında yasa.
Karanlık bastı, mermi yankı,
Sözüm namlu, susmam artık!

Her köşe duman, kaderin izi,
Düştüm ama ezilmedim, izi belli,
İstanbul sessiz ama ben değilim,
Geceyle dostum, gündüzle tehditim!


---

[Bridge – Yavaş + Duygusal Ton]
Her sokakta ismim yankı,
Her hatıra bir sancı,
Beni yaktılar, küllerim kaldı,
Ama hâlâ buradayım, hâlâ ayaktayım.


---

[Final Nakarat – Kürtçe & Türkçe Karışık / Melodik Flow]
İstanbul duy sesimi, ez diçe bê dîtin,
(İstanbul duy sesimi, ben görünmeden yürürüm)
Riya mın tarî ye, lê ez biçim bi ronahî,
(Yolum karanlık ama ışığa yürürüm)
Yandım, sustum, ama buradayım,
Her duman, her nefes, bu gece benim!


[Intro]

[Intro]

[Pre-Intro]

rap, bağlama, mey, yüksek, bas, rap