Günbatımı

Gün batımı vurdu göğsüme bir yara,

Dolunay bakıyo hâlâ o sokaklara.

Duman dolu içim, yanar sabahlara,

Kalbim tutsak olmuş eski hatıralara...

Roja dawî hati, dilê min şewitî,

Tu çûyî lew berê, ez ma li xewitî.

Çavên te di bîrê, hêvî min ketî,

Şevên bê to, bi dilê xurt tê xetî...

Gün battı, kalbim yandı,

Sen gittin, ben kaldım rüyanda.

Gözlerin aklımda, umudum düştü,

Sensiz geceler kalbime çizgi çekti.)

Aynalarda ben, gözlerim kırık,

Sözlerim ağır, dertlerim birikik.

Sokak lambası titrer, gece donuk,

Bir ben, bir sigara, bir de yitik umut.

Dünya dönüyo ama ben aynı yerde,

Dertlerim yazılı bu eski defterde.

Kalbim paslı, gönlüm kelepçede,

Yalanlar bayram, ben yine gerçekte.

Li ber dolmê, hewa te tê,

Hûnerm di dilê min de ye.

Ez di şevê de, te digerim,

Navê te dibêjim bi stranê...

Dolunayın önünde esen rüzgâr sensin,

Sanatım kalbimin içindesin.

Gecelerde seni ararım,

Adını söylerim bir şarkıda...)

Gün batımı vurdu göğsüme bir yara,

Dolunay bakıyo hâlâ o sokaklara.

Duman dolu içim, yanar sabahlara,

Kalbim tutsak olmuş eski hatıralara...

Arabesk sokaklar, hayalim yorgun,

Bir adım atsam, geçmişim donuk.

Yalnızlık kardeş, umutlar borcun,

Gözümde yaş, kalbimde son durgun.

Bir mektup yazarım, adresi belli değil,

Her satır yanık, kalemim deli gibi.

Dolunay tanık, senleydi her film,

Ama final hep aynı: sessiz bir derin...

Şev bi şev, dilê min tê şewitîn,

Ey xezalê min, tu li ku yî?

Gün biter, ay doğar, ben yine dimdik,

Dertle yoğrulmuş bir şehir benim kimliğim...