Z mroku światło

W mroku szłam, gdzie cień i chłód,

Na skraju czasu poznałam serca zimne jak lód.

Tam, gdzie milknie lęk i drży mój krok,

Odnajduję serce błyszczące,jak złoty smok.

Bez tej ciemności bym nie widziała

Jak jasność rośnie we mnie, w czym

Tkwi moja siła, pradawna krew —

płynie w mych żyłach!

Z mroku rodzi się światło, we mnie płonie żar,

Ogień rośnie coraz mocniej, niesie nowy dar.

Czuję moc w żyłach biegnącą jak rzeka –

Magia we mnie tańczy, już nie ucieka.

Nie idę z cieniem, co wiedzie ku złemu,

Anioł mnie strzeże –a ja wierzę jemu.

Wokół krąg światła, w nim ciszy ton,

Wzywam tych, którzy niosą tron

Miłości, pokoju, skrzydeł i bram –

Archaniołów, co czuwają tam.

Metatron szeptem prowadzi mnie,

Przez starą wiedzę, przez noce i dnie.

Nie współgram z mrokiem, co chce mnie zabrać,

Ja przyszłam wzrastać, przyszłam światło wam dać.

Z mroku rodzi się światło, we mnie płonie żar,

Ogień płonie mocniej, niesie nowy dar.

Czuję moc w żyłach biegnącą jak rzeka –

Magia we mnie tańczy, już nie ucieka.

Nie idę z cieniem, co wiedzie ku złemu,

Anioł mnie strzeże –a ja wierzę jemu.

Ziemia pod stopą drży dawnym rytmem,

Czuję, jak niosą mnie skrzydła ukryte.

Z ciemności wyszłam, by światło mi dało

To, czego serce od zawsze chciało.