Siła przodków

Zwrotka 1

Gdy idę przez ziemię, co pamięta mój ród,

Czuję ich kroki i to jest już cud.

Wiedźma w kręgu — ja, córka ich dróg,

Niosę ich ogień, nie straszny mi wróg.

Szept liści woła: nie zgubisz się,

Bo każdy korzeń zna imię Twe.

A w moich dłoniach pradawna pieśń,

Co budzi siłę, gdy świat milknie...

Refren

Hej! — Siła przodków we mnie drży,

Biją bębny w rytm jej krwi.

Hej! — Anioł skrzydłem świat mi wzniósł,

Gdy upadłam, poniósł znów.

Hej! — Ziemia niesie mój rodowy głos,

Wiedźma wstaje, niszczy mrok.

Hej! — Serce dudni jak prastary bór,

Siła przodków niesie w przód!

Zwrotka 2

Gdy noc była ciężka i skrzywił się czas,

A światło gasło nawet w mych snach,

Anioł przyszedł — spokojny jak las,

objął skrzydłami,zatrzymał się czas...

„Twój ród za tobą stoi jak mur,

W ich śpiewie niesiesz własny gniew.

Idź, bo twój ogień jest starszy niż ból,

A twoje imię ma swoją własną pieśń.”

Refren

Hej! — Siła przodków we mnie drży,

Biją bębny w rytm jej krwi.

Hej! — Anioł skrzydłem świat mi wzniósł,

Gdy upadłam, poniósł znów.

Hej! — Ziemia niesie mój rodowy głos,

Wiedźma wstaje, niszczy mrok.

Hej! — Serce dudni jak prastary bór,

Siła przodków niesie w przód!

Bridge (krótki, mocny)

Głos przodków — huk,

Aniołów — blask,

Wiedźma niesie dzień przez noc.

Korzenie — mur,

Krew woła: wstań,

A bębny biją: masz w sobie moc!

Refren (ostatni, najmocniejszy)

Hej! — Siła przodków we mnie drży,

Biją bębny w rytm jej krwi.

Hej! — Anioł skrzydłem świat mi wzniósł,

Gdy upadłam, poniósł znów.

Hej! — Ziemia niesie mój rodowy głos,

Wiedźma idzie, nie zna słów „stop”.

Hej! — Serce dudni jak prastary bór,

Siła przodków niesie w przód!