Siła wiedźmy

Na skraju lasu tańczę bosa,

zew natury znów mnie woła.

Wiedźma we mnie znów budzi się.

A serce bije płomiennym rytmem.

Księżyc w nowiu szeptem woła:

„Powstań, siostro, już jest pora”.

Księżyca przybywa — przybywa i moc twa,

razem z nim się spełnia wszystko,

czego pragnie dusza twa.

Każda z nas ogień w sobie ma,

każda z nas niesie światło dnia.

Nowa ja… rodzi się w blasku tych gwiazd.

Zbieram siłę z czterech stron świata,

ziemia drży pod każdym krokiem mym.

Wiedźma tańczy w mojej krwi,

niesie prawdę cichym głosem.

Z każdym słowem rośnie wiara,

z każdym wdechem moc powraca.

Księżyca przybywa — przybywa i moc twa,

razem z nim spełnia się wszystko,

czego pragniesz Ty… czego pragnę ja.

Każda z nas ten ogień w sobie ma,

każda z nas ma siłę,by tworzyć własny świat.

Nowa ja… jak feniks powstała.

Gdy księżyc pełnią zapłonie,

zatańczymy w ognistym kręgu kobiet,

połączone jednym rytmem ,jednym tonem ,to jest nasz początek.

Niech płynie pieśń do gwiazd —

moc magicznych kobiet niech nieustannie trwa.

Księżyca przybywa — rośnie w nas ta siła,

z jego światłem spełnia się wszystko,

co prowadzi nas do gwiazd.

Nowa Ty… nowa ja… z popiołu powstanie każda z nas,

każda tą magię w sobie ma,

każda z nas kolejne życia trwa.