Labyrint

Labyrint

(Couplet 1)

In de vallei waar het gras nog buigt,

fluistert de bries zacht, altijd aanwezig.

Een pad verschijnt, voor mijn eerste stap,

tot de rand, waar de leegte je omarmt.

(Pre-Chorus)

Het labyrint groeit uit angst, uit onwetendheid,

geweven door keuzes, gevangen in de tijd.

(Refrein)

Het labyrint roept mij,

door de storm, door het stof,

ik kies en verdwijn,

in het labyrint van keuzes en ervaringen,

mijn eigen dwaalspoor,

mijn eigen droom.

(Couplet 2)

De bries verandert in een storm,

duwt me verder, langs een pad in de norm.

Een glimlach die niet echt is,

een masker voor de pijn, voor alles wat ik mis.

(Pre-Chorus)

Diep in de aarde,

begint de wortel van waarheid zich te verstrengelen.

(Refrein)

Het labyrint roept mij,

door de storm, door het stof,

ik kies en verdwijn,

in het labyrint van keuzes en ervaringen,

mijn eigen dwaalspoor,

mijn eigen droom.

(Bridge)

Hagel raast, bliksem verlicht mijn angst,

ik ren, ik struikel, de storm wordt mijn kracht.

Aan de rand van alles wat ik ken,

zie ik mezelf, alleen, maar sterk, in het nu, met de wijsheid van wat was.

(Laatste Refrein)

Het labyrint bracht mij,

door de storm, door het stof,

ik koos en verloor,

maar vond wat altijd al van mij was.

Mijn eigen dwaalspoor,

mijn eigen droom.