Labyrint III – “De Illusie”
[Couplet 1]
Ik wandel waar ooit muren stonden,
lijnen vervagen onder mijn hand.
Geen richting meer, geen vaste grond,
toch voel ik precies waar ik nu ben.
[Pre-Chorus 1]
De regels die ik schreef in steen,
blijken klei in het ochtendlicht.
[Refrein]
Er is geen uitgang, geen begin,
geen stem die zegt waar ik moet zijn.
Het labyrint was een illusie,
een verhaal van angst, overleving.
Nu adem ik — geen muren om mij,
ik beweeg, ik kies, ik ben vrij!
[Couplet 2]
Geen kompas meer nodig, geen gewicht,
de stroom draagt mij als ik durf te drijven.
Wat me houvast gaf, liet mij ooit leven,
Labyrint bedankt, ik heb je niet meer nodig.
[Pre-Chorus 2]
Wat ooit mijn vorm bepaalde,
volgt nu de lijnen van mijn hart.
[Refrein]
Er is geen uitgang, geen begin,
geen stem die zegt waar ik moet zijn.
Het labyrint was een illusie,
een verhaal van angst, overleving.
Nu adem ik — geen muren om mij,
ik beweeg, ik kies, ik ben vrij!
[Bridge]
In het midden is geen centrum,
in de stilte stroom ik mee.
Vrij van vorm en verwachting,
ben ik oceaan, geen zee.
[Refrein]
Het labyrint heeft me gediend,
maar ik maak nu ruimte om te zijn.
Geen verleden dat me stuurt,
geen toekomst om te bereiken —
ik ben hier,
en dat is mijn geheim.