Dziewczyno z żabki

Dziewczyno z Żabki, serce mi kradniesz znów,

Twój uśmiech płonie jak neonowy blues.

Najpiękniejsza kasjerko, mój codzienny cud,

Wpadam po bułki, wychodzę z miłością wśród nut!

Wbijam do sklepu, niby po wodę,

Ty stoisz przy kasie — i tracę swą głowę.

Masz ten styl, masz ten vibe, jakby świat cię malował,

Każdy ruch, każdy gest — serce mi zrestartował.

Mówisz „dzien dobry” — a ja mam już dreszcze,

Chcę kupić spokój, lecz czuję coraz więcej.

Zamieniam drobne na marzenia, szczerze,

A twoje oczy świecą mocniej niż przy wejściu te LED-y.

Dziewczyno z Żabki, serce mi kradniesz znów,

Twój uśmiech płonie jak neonowy blues.

Najpiękniejsza kasjerko, mój codzienny cud,

Wpadam po bułki, wychodzę z miłością wśród nut!

Ktoś mówi: „pośpiech”, ktoś mówi: „kolejka”,

A ja tu stoję, bo serce wariuje jak perkusyjna wiertarka.

Zielona koszulka, imię na plakietce,

Wpisujesz mi w życie najpiękniejsze etykietki.

Może kiedyś wyjdę z tym „hej, jak masz czas?”,

Weźmiemy dwa hot-dogi, niech płonie nasz świat.

I choć los rozdaje czasem dziwne paragony,

Ty jesteś tą zniżką, która leczy wszystkie strony.

Dziewczyno z Żabki, serce mi kradniesz znów,

Twój uśmiech płonie jak neonowy blues.

Najpiękniejsza kasjerko, mój codzienny cud,

Wpadam po bułki, wychodzę z miłością wśród nut!

Może dziś znów wpadnę po coś „przypadkiem”,

Może tym razem wyjdę już z tobą — nie tylko z rabatem.

Dziewczyno z Żabki, hej, nie mów że nie,

Bo twoje „zapraszamy ponownie” brzmi jak „kochasz mnie?”.