(Introduzione – Strumentale)
(Tromba suona una melodia malinconica e trionfale, arpa e flauto accompagnano con arpeggi, violino entra con vibrato – come l’alba su Capo Vaticano.)
(Strofa 1 – Voce dolce, solo arpa e flauto)
Calabria, terra ‘e sole e ‘e sapa,
dove ‘u iuornu nasce cu ‘u profumu ‘e ‘u mare.
‘U bergamottu ‘nto ventu vola,
e ‘u core meu si nni va ‘mparadisu.
Tropea, ‘u castiellu ‘nto cielu,
Scilla, ‘a Chianalea ‘ntra ‘u blu.
E quannu ‘u tramontanu chiama,
tu si ‘a risposta ‘e ogn’addiu.
(Interludio – Tromba e violino in dialogo, flauto risponde come un uccello in volo)
(Strofa 2) Voce più intensa, entra la tromba
‘A ‘nduja piccante comme ‘u fuoco,
‘u vino ‘e Ciro chi scalda ‘u core.
Pizzo, ‘u tartufo ‘nto cuppetti,
e ‘u pesce spada chi balla ‘ntra ‘e ondi.
‘A Sila, ‘u boscu ‘e ‘u silenziu,
‘u Pollino, dove ‘u tempsu si ferma.
E quannu ‘u trenu passa ‘mmezz’u monti,
pare chi ‘a terra ci canta ‘na poesia.
(Pre-Chorus – Arpa e flauto, voce appassionata)
E se ‘u mundu ci dice: ‘Addò vai?’, noi rispondimu: ‘Stamu ‘ccà.’
Perché ‘a Calabria non è ‘nu posto, è ‘na sensazione, ‘na musica, ‘na promessa.
Coro – Tutti gli strumenti in piena forza, voce potente
Oh, Calabria, anima mia,
dove ‘u cielu è cchiù blu ‘e ‘u mare cchiù salatu.
Tu si ‘a radice ‘e ‘stu core,
‘a musica ‘e ‘sta vita, ‘u profumu ‘e ‘stu suolu.
E anche si ‘u viaggiu ci porta lontanu,
noi sappimu chi ‘ccà c’è sempri ‘na casa.
Perché ‘a Calabria è ‘nu abbracciu,
e ‘u core nostro non se scorda mai!
(Assolo – Tromba suona una melodia che ricorda le feste di paese, violino e flauto danzano insieme)
(Strofa 3) Dialetto calabrese puro, voce intima con arpa
‘A Madonna ‘e ‘a Montagna ‘nta Polsi,
ci guarda ‘ccà dda ‘naltu, comme ‘na mamma.
E quannu ‘u festu arriva ‘u paise si ‘mpie ‘e luci,
e ‘u ballu è ‘na preghiera, ‘na promessa ‘e futuru.
‘A ‘nduja ‘e Spilinga, ‘u caciocavallu ‘e ‘u vino,
‘a pasta fatta a manu cu ‘u sugu ‘e ‘u porcu.
E quannu ‘u nonnu canta ‘a tarantella ‘nta piazza,
pare chi ‘u tempsu non è mai passatu, e noi simu sempri ‘ccà.
(Bridge – Tromba solo, poi violino e flauto in alternanza)
‘A tarantella ballata ‘nta piazza,
‘u nonnu chi canta cu ‘u violinu.
‘A ‘nduja, ‘u pane, ‘u vino ‘e ‘a festa,
e ‘u mare chi ci chiama: ‘Tornate ‘ccà!’
(Outro – Arpa e flauto, voce sussurra, tromba chiude con l’ultima nota)
Calabria, terra mia,
dove ‘u core trova pace.
E anche si ‘u tempsu ci porta via,
noi sappimu chi ‘ccà è ‘a nostra casa.