Neon Hunter

Idę przez miasto po północy

(neon spływa razem z deszczem)

Twarze mijają mnie jak odbicia

(nie pytam, kim są, nie chcę wiedzieć)

Syreny brzmią jak obce modlitwy

(cienie oddychają w bramach)

Każdy krok już był zaplanowany

(a pamięć nie zawsze jest moja)

Powiedz mi, co tu jest prawdziwe

(co jeszcze znaczy „żyć”)

Gdy serca biją jak maszyny

(a dusze uczą się milczeć)

Neonowe ulice patrzą na mnie

(jakby znały mój błąd)

Deszcz zmywa wszystkie pytania

(lecz nie daje odpowiedzi)

Idę dalej, bez imienia

(bez dowodu, kim jestem)

W tym mieście pełnym kopii

(jestem ostatnim cieniem)

Zostałem wysłany po odpowiedź

(gdzie kończy się człowiek)

Oczy błyszczą jak cudze sny

(a serca mają limit)

Jeśli się zatrzymam – przypomnę sobie

(rzeczy zakazane)

Więc idę dalej, krok za krokiem

(przez przyszłość, która już była)

Neonowe ulice patrzą na mnie

(jakby znały mój błąd)

Deszcz zmywa wszystkie pytania

(lecz nie daje odpowiedzi)

Idę dalej, bez imienia

(bez dowodu, kim jestem)

W tym mieście pełnym kopii

(jestem ostatnim cieniem)

Neon nie ocenia żywych

(tylko miga… i gaśnie)

Ja idę dalej przez noc

(jakby jutra nie było)