Samotna w Twoim cieniu

Patrzę na ciebie, a w oczach mam burzę,

każdy twój gest jak cień dawnych złudzeń.

Miłość nasza spadła w ciszy na marne uliczki,

a ja wciąż płaczę pod lampami, szukając ciebie w lustrze.

Nie wracaj, choć serce me wciąż woła,

twoje słowa paliły mnie jak ogień skryty.

Miłość nasza to teatr, w którym każdy płakał solo,

a ja zostaję sama, w pustce i w tej ciszy zaklętej.

Twój uśmiech był trucizną, której smak pamiętam,

a ja wciąż kocham cię wbrew wszystkim zakazom.

Moje dłonie pragną cię, choć wiem, że to grzech,

i w każdej nocy powtarzam twoje imię w pustym łóżku.

Nie wracaj, choć serce me wciąż woła,

twoje słowa paliły mnie jak ogień skryty.

Miłość nasza to teatr, w którym każdy płakał solo,

a ja zostaję sama, w pustce i w tej ciszy zaklętej.

---

Mogę też zrobić wersję bardziej pikantną i kontrowersyjną, w której kobieta prowokuje, ale i zdradza swoją samotność – taki romantyzm z pazurem. Chcesz, żebym taką zrobiła?