Być morzem

Przechodzisz przez moje myśli jak ciepły wiatr,

co budzi to, co dawno spało.

Każdy twój gest rozciąga czas,

jakby świat chciał nas słuchać, a nie tylko patrzeć.

I kiedy zbliżasz się o krok,

serce gubi równowagę, lecz nie chce jej odzyskać —

bo w twojej bliskości jest coś,

co pamięta nawet dusza.

Być może blisko nam do siebie, być morzem chciałam tylko dla Ciebie. Morzem, w którym toniesz do utraty tchu, morzem w którym za nic nie wiesz czym jest grunt.

Czasem boję się, że to tylko sen,

a jednak twoje dłonie znają każdy mój cień.

W twoim głosie jest spokój,

ten, którego zawsze mi brakowało,

jakbyś zbierał moje porozrzucane myśli

i składał je w jedno.

I wtedy wszystko jest proste —

jakby świat został z nas dwóch i niczego więcej.

Być może blisko nam do siebie, być morzem chciałam tylko dla Ciebie. Morzem, w którym toniesz do utraty tchu, morzem w którym za nic nie wiesz czym jest grunt.