Xdr

Światło. Scena. Świat w płomieniach — świat oniemiał,

Świat to iluzja, gdzie fałsz się z prawdą pozamieniał.

Sama świadomość nie sprawi, że system się roztrzaska,

Bo wiedzieć to za mało, gdy bezczynność dalej wzrasta.

Świadomość to początek — zapalnik, nie eksplozja,

Może otworzyć oczy, lecz nie ruszy bez podłoża.

Nie zmienisz biegu rzeki samym patrząc w nurtu odbicie,

Trzeba wejść w prąd i działać, by naprawdę zmienić życie.

Bo sama myśl bez czynu to jak broń bez amunicji,

Jak krzyk w pustym pokoju bez realnej definicji.

Rozum daje kierunek, ale ruch nadaje siłę,

Dopiero czyn przemienia to, co martwe było w żywe.

Więc jeśli widzisz więcej — nie stój tylko jak widownia,

Bo prawda bez odwagi szybko staje się bezdomna.

Każdy krok to manifest, każda decyzja to broń,

Zmiana rodzi się w działaniu, nie gdy tylko liczysz zgon.

Świat płonie od milczenia bardziej niż od samej złości,

Największy pożar tworzy bierność ubrana w pozory mądrości.

Więc nie wystarczy wiedzieć, że coś gnije pod powierzchnią,

Trzeba rozjebać schemat, zanim kłamstwa wiecznie przetrwą.

Światło. Scena. Kurtyna. Wybór należy do ciebie —

Czy będziesz tylko świadkiem, czy podpalysz zmianę gniewem.

Bo świadomość to iskra, lecz bez czynu zgaśnie sama,

A prawdziwa rewolucja zaczyna się… gdy działasz.