DÖNERSİN DİYE BELKİ

Hava soğuk mu soğuk bir türkü dudağımda,

Yalnızlık çökmüş yine bu kışın ortasında.

Adın düşüyor içime, üşür gibi anılar,

Yollar uzar, geceler hep senden kalma yaralar.

Gel desen gelirdim, bu şehirden de öteye,

Bir nefesin ısıtırdı, donan bu yüreği.

Sensizlik kar gibi yağdı, tutundu her köşeme,

Ben seni bekler oldum, dönersin diye belki.

Kupa bardakta çayım, dumanı bile solgun,

Sen gideli sokaklar, rüzgârı bile yorgun.

Bir mendil gibi kaldı, avuçlarımda sevdan,

Sarındım ismine yine, sanki son bir feryatla.

Gel desen gelirdim, bu şehirden de öteye,

Bir nefesin ısıtırdı, donan bu yüreği.

Sensizlik kar gibi yağdı, tutundu her köşeme,

Ben seni bekler oldum, dönersin diye belki