1. Kıta
Yokuşlar uzar gider, taş olur yolun,
Bir çiçek arar kalbim, kurumuş dalın.
Kime anlatsam derdimi, duyan olmadı,
Bu düzen tutmaz artık, yıkılır yarın.
Nakarat
Kalk kardeşim, umut sende,
Karanlık çöker mi günde?
Biz yan yana durdukça
Diz çökmez bu memleket.
2. Kıta
Rüzgâr savurur bizi, dört yandan eser,
Bir çoban türküsünde saklıdır kader.
Yarası ağır bu halkın, ama vazgeçmez,
Toprağın alnı ak, çocukların gözleri güzel.
Nakarat
Kalk kardeşim, umut sende,
Karanlık çöker mi günde?
Biz yan yana durdukça
Diz çökmez bu memleket.
Köprü (Bridge)
Bir gün gelir, döner rüzgâr,
Gök yine maviyi giyer.
Küllerinden doğar her yer,
Aydınlık bize yeter.
Final Nakarat
Kalk kardeşim, umut sende,
Karanlık çöker mi günde?
Biz yan yana durdukça
Diz çökmez bu memleket.