KALK KARDEŞİM

1. Kıta

Yokuşlar uzar gider, taş olur yolun,

Bir çiçek arar kalbim, kurumuş dalın.

Kime anlatsam derdimi, duyan olmadı,

Bu düzen tutmaz artık, yıkılır yarın.

Nakarat

Kalk kardeşim, umut sende,

Karanlık çöker mi günde?

Biz yan yana durdukça

Diz çökmez bu memleket.

2. Kıta

Rüzgâr savurur bizi, dört yandan eser,

Bir çoban türküsünde saklıdır kader.

Yarası ağır bu halkın, ama vazgeçmez,

Toprağın alnı ak, çocukların gözleri güzel.

Nakarat

Kalk kardeşim, umut sende,

Karanlık çöker mi günde?

Biz yan yana durdukça

Diz çökmez bu memleket.

Köprü (Bridge)

Bir gün gelir, döner rüzgâr,

Gök yine maviyi giyer.

Küllerinden doğar her yer,

Aydınlık bize yeter.

Final Nakarat

Kalk kardeşim, umut sende,

Karanlık çöker mi günde?

Biz yan yana durdukça

Diz çökmez bu memleket.