បញ្ចក្ខន្ធ

ការប្រៀបធៀបខន្ធទាំង ៥

ព្រះអាទិត្យពង្ស លោកទ្រង់សម្តែង សម្តែងថ្លែងប្រាប់

រូបដូចពពុះ ទឹកថ្លាក្នុងស្រះ កើតឆាប់រលត់ឆាប់

វេទនាដេកដាប ដូចក្រពេញទឹក។

សញ្ញាព្រេញថ្ងៃ កើតមានស្រមៃ ឥតពិតអីបន្តិច

សង្ខារដើមចេក គ្មានខ្លឹមលែកញែក ឥតស្រេចតែម្តេច

វិញ្ញាណល្បិចតិច ដូចកិច្ចកលស្នៀត។

វគ្គទី ២៖ ការពិចារណា និងការលះបង់

អ្នកមានប្រាជ្ញា ក្រឡេកចិន្តា ដោយឧបាយឆ្លៀត

ឃើញខន្ធទាំងប្រាំ សោះសូន្យឥតចាំ នៅជាប់តាមជាតិ

ដូចគេបោះចោលទៀត មិនមានអត្ថន័យ។

កាលបើអាយុ ធាតុភ្លើងជរា វិញ្ញាណលះក្ស័យ

រាងកាយនេះសោត ដេកលើដីសោះ គ្មានចិត្តអ្វីឡើយ

ជាចំណីកើយ នៃសត្វដទៃ។

វគ្គទី ៣៖ ការប្រព្រឹត្តដើម្បីព្រះនិព្វាន

នេះជាតំណ គ្រឿងប្រឡោមល្អ ជនពាលសង្ស័យ

ខន្ធទាំងប្រាំនេះ ដូចពេជ្ឈឃាដ សម្លាប់រាល់ថ្ងៃ

គ្មានខ្លឹមអ្វីឡើយ ក្នុងខន្ធទាំងប្រាំ។

ភិក្ខុព្យាយាម ដឹងខ្លួនរៀងរាប សតិមាំចាំ

ពិចារណាខន្ធ ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ កុំបីបំភ្លេច

លះសំយោគស្រេច ធ្វើទីពឹងខ្លួន។

ប្រាថ្នានិព្វាន មិនមានចុតិ ប្រញាប់មាំមួន

ដូចភ្លើងឆេះក្បាល រួសរាន់លត់ស្រាល ឲ្យផុតទុក្ខខ្លួន

ស្វែងរកក្សេមក្សាន្ត និព្វានសុខឡើយ។

វគ្គទី ១៖ គួរស្មូតកម្រិតសំឡេង ស្រទន់ វែងៗ ដើម្បីបង្ហាញពីភាពអនិច្ចំនៃខន្ធ។

វគ្គទី ២៖ ស្មូតចង្វាក់ ស្ងប់ស្ងាត់ ធ្ងន់ៗ (អានិសង្សនៃការពិចារណាលើរូបកាយ

Flûte

Paroles doux et lente