Piątunio

​(Zwrotka 1)

Piątek, piąteczek, piątunio – słodki szept

Wchodzi pod skórę jak wadliwy prąd.

Zaczyna się melanż, czuję ten dreszcz

Na zewnątrz neon, w środku gęsty deszcz.

Idziesz przez korytarz, zbijasz te piątki

Wokół na ziemi szklane szczątki.

Wszędzie rozrzucone małpki, bezimienny tłum

Depczesz po nich cicho, nie robiąc szumu.

​(Pre-chorus)

Lód pęka w szklankach, pęka im głos

Rzucają na szalę swój marny los.

Pod stopami szkło, puste oczy z dna

To wasza wolność, to wasza gra.

​(Refren)

To mój piątek, krwawy piątunio

Wszyscy toną, a gwiazdy im luną.

Sztuczny uśmiech, plastikowy śmiech

W tym ciemnym klubie zabraknie nam tchu.

Zaczyna się melanż, bez końca i dna

Ty tracisz siebie, a zyskuję ja.

​(Bridge)

Z każdego łyka budujesz więzienie

Ciasne ściany, lepkie urojenie.

Zaraz się zbudzisz, zimny i spocony

W szarym pokoju, przez lęk osaczony.

Wstrząsy rękami, ciało obce i obce

Zbijasz piątkę z diabłem na krawędzi w nocy.

Więzienie ze szkła, kraty z procentów

Brak ci oddechu, brak ci fundamentów.

​(Outro - Poranek)

Światło poranka tnie jak brzytwa

Skończona noc, skończona bitwa.

Wszędzie rozrzucone małpki, puste i małe

Ty idziesz prosto, nie mrużysz ócz

W kieszeni pewnie trzymasz swój klucz.

Zbijasz ostatnią piątkę ze świtem

Czysty porządek pod tym błękitem.

​