KADERİN SOKAKLARINDA

🎶 Şarkı: “Kaderin Sokaklarında”

1. Kıta:

Bir kuru ekmeğe bölündü umutlarım,

Bir bardak çayda boğuldu hatıralarım.

Sen gittin, ben kaldım sokak lambasıyla,

Kaderin elinde oyuncak gibiyim hâlâ.

Nakarat:

Yoksul bir yüreğim var, satılık değil,

Sevdalar geçti üstümden, izim silinmiş değil.

İhanetin ateşiyle yanarken içim,

Yalnızlık dostum oldu, özlem tek suçum benim.

2. Kıta:

Cebimde son sigara, dumanı sen kokar,

Yıkık bir hayalin içinde, zaman donar.

Kader yazmışsa dönmem diyor gönlüm,

Yine de her gece senin adınla yanar.

Nakarat (tekrar):

Yoksul bir yüreğim var, satılık değil,

Sevdalar geçti üstümden, izim silinmiş değil.

İhanetin ateşiyle yanarken içim,

Yalnızlık dostum oldu, özlem tek suçum benim.

Final:

Belki bir gün duyarsın bu yanık sesimi,

Ama çok geç olur... gömerim sevgimi.

---

🖤 Şiir: “Kaderin Adı Sensin”

Yoksulluğun gölgesinde büyüdü kalbim,

Bir lokma sevgiyi bile çok gördü dünya.

Kader dediğin, bir defter —

İlk sayfasında sen, son sayfasında hiçlik var.

İhanetin sesini tanırım uzaktan,

Tıpkı eski bir dostun kapı çalışı gibi.

Yalnızlık, dizimin dibinde oturur,

Bir fincan çay koyarım ona her gece.

Özlem, en ağır yüktür omzumda,

Ne unuturum seni, ne affederim.

Kaderin adı sensin artık,

Benim adım... sabreden bir yangın.