Yüreğime hançer gibi sokulup,
Demek sende beni terkedip gittin.
Bu dünyadan temellice yokolup,
Demek sende beni terkedip gittin.
Özlemini bir dağ gibi yıkarak,
Melek gibi gökyüzüne çıkarak,
Zehirli çiviyi kalbe çakarak,
Demek sende beni terkedip gittin.
Düşünmeden arkanda kalanları,
Düşünmeden sensiz tüm olanları,
Yaparaktan bensizlik planları,
Demek sende beni terkedip gittin.
Ahret alemine doğruca sarkıp,
Bir su gibi bu dünyalardan akıp,
Hayalini dört bir yana bırakıp,
Demek sende beni terkedip gittin.
Bu muydu kavlimiz,bu muydu plan?
Acaba kimlere oldu ki olan?
Yalan mı gerçekti, gerçek mi yalan?
Demek sende beni terkedip gittin.
Artık gurbetlerin hası seninki,
En büyük acının yası seninki,
Sanki bu dünyanın nesi seninki?
Demek sende beni terkedip gittin.
Baba kelimesi baybaya döndü,
Acı keder çile hay haya döndü,
Kurduğum hayaller çorbaya döndü,
Demek sende beni terkedip gittin.
Mezar kalmayıp ta biter mi sandın?
Dünyayı mahşerden beter mi sandın?
Evladın kendine yeter mi sandın?
Demek sende beni terkedip gittin.