Lepsze dni

Miał dłonie ciepłe, choć świat bywał zły,

W oczach nadzieję na lepsze dni.

Kochał dom, gdzie mama i rodzeństwa śmiech,

Zawsze pierwszy, gdy ktoś wołał o gest.

Nie znał słowa „koniec”, nie liczył lat,

Przed sobą całe życie — tak myślał świat.

Refren

A los napisał inny wers,

Bez pytania zgasił sens.

W białą zimę zabrał go cień,

To była ostatnia ucieczka, ostatni dzień.

Zwrotka II

Mróz malował ciszę na szybie dnia,

Jedno złe przejście, chwila strachu — nic więcej, tak.

Pobiegł przed siebie, bo chciał jeszcze żyć,

Bał się konsekwencji, nie chciał winy nieść.

Nie wiedział, że kroki prowadzą w noc,

Że ten bieg zabierze mu oddech i głos.

Refren

A los napisał inny wers,

Bez pytania zgasił sens.

W białą zimę zabrał go cień,

To była ostatnia ucieczka, ostatni dzień.

Zwrotka III

Matka dziś siedzi w pustym pokoju,

Czas stanął w miejscu, nie zna spokoju.

Był jej podporą, jej siłą co dzień,

Jedynym mężczyzną, którego kochała bez łez.

Teraz w jej sercu nie gaśnie ból,

Każda noc pyta: „Dlaczego on? Czemu już tu?”.

Most

Nie tak miało być, nie ten był plan,

Życie obiecało jutro — zabrało je w dal.

Na śniegu zostały niespełnione sny,

I cisza, co krzyczy głośniej niż łzy.

Refren (cicho)

A los napisał inny wers,

Zostawił pustkę zamiast serc.

W białą zimę zabrał go cień,

Na zawsze zatrzymał jego cień.

Outro

A jeśli gdzieś tam jest inny brzeg,

Bez strachu, bez zimna, bez ciężkich łez,

Niech wie, że miłość wciąż trwa,

Bo syna nie da się stracić — można tylko nauczyć się z nim żyć…

…choć już nie ma.