CATALeya — VLEUGELS

88 BPM · 4/4 · Cinematic father-daughter rap

[INTRO] Dada… Je bent nog klein en begrijpt dit misschien nog niet. Maar papa weet nog precies hoe het voelde toen ik je voor het eerst vasthield. Ik had mezelf verteld dat ik misschien nooit een kind zou krijgen. En toen was jij daar. Eindelijk. In mijn armen. De wereld stond stil. En ik dacht maar aan één ding: ik heb nog één kans om het goed te doen.

[VERSE 1] Ik hield je vast en vergat even alles om me heen, jij zo klein in mijn armen, maar ik voelde me compleet. Ik dacht dat die droom voorgoed voorbij zou zijn, toen kwam jij mijn leven binnen en veranderde alles tegelijk. Geen handleiding, geen boek dat vertelde wat ik moest doen, alleen een stem in mijn hoofd: “Bescherm haar goed.” Ik weet nog die kamer, dat ziekenhuis, die nacht, jij keek naar me op alsof je wist dat ik op je wacht. Toen gaf je me een kus, precies op mijn neus, zo klein, maar voor mij was dat moment reusachtig groot. Vanaf die dag was mijn toekomst groter dan mezelf, want alles wat ik wilde bouwen, wilde ik bouwen voor jou. En jij bent eigenwijs, precies zoals je vader soms kan zijn. Wat jij bedenkt, wil jij doen, zelfs als het moeilijk lijkt. Soms denk ik: “Meid, doe rustig, je bent veel te eigenwijs,” maar dan moet ik lachen, want ik herken mezelf daarin.

[PRE-CHORUS] Als jij valt, huil dan maar, maar blijf nooit liggen. Ik pak niet altijd je hand, maar ik zal nooit weglopen. Want ooit moet jij alleen kunnen lopen zonder dat papa naast je staat. Dus leer ik jou vandaag: vallen… en weer opstaan.

[REFREIN] Spreid je vleugels, kleine meid, de wereld wacht op jou. Vlieg zo ver als jij maar wilt, maar vergeet nooit wie van je houdt. En als je valt, kijk omhoog, ook al doet het soms pijn. Want waar je ook terechtkomt, jouw papa zal er zijn. Geen afstand, geen tijd, geen storm krijgt ons uit elkaar. Jij blijft mijn kleine meisje, vandaag, morgen, ieder jaar.

[VERSE 2 — AGRESSIEVER] Ik heb nachten meegemaakt waarin de muren konden praten, ruzies die een kind niet hoort, maar toch bleef ik bij je staan. Ik zag dingen in je ogen die je nooit hoefde te zeggen, en probeerde tussen jou en alle stormen in te staan. Soms was thuis niet rustig, soms was liefde ingewikkeld, soms zag jij meer dan kinderen eigenlijk zouden willen. En misschien was papa streng, misschien was ik soms te hard, maar alles wat ik deed kwam vanuit liefde voor jouw hart. [DOUBLE FLOW] Ik wil jou leren vechten zonder zelf een vechter te worden, opstaan als de wereld jou laat vallen en weer verder lopen. Want ooit ben ik niet naast je en moet jij zelf beslissen, dus liever leer ik jou nu vallen dan dat later alles mis is. En fuck, ik heb mezelf verloren om anderen gelukkig te maken, ik gaf mezelf te vaak weg om andermans problemen te dragen. Dus luister naar je vader voordat jij volwassen wordt: Kies jezelf. Niet uit ego. Uit zelfrespect. Liefde is geen rekening die iemand terug moet betalen. Soms geef je alles en krijg je niets terug.