Sessiz çığlık

Gece çöker üstüme, sokaklar suskun

İçimde fırtına, yüzümde durgun

Anlatacak çok şey var ama kim duyar

İnsan en çok içindeyken yorulur

Kırıldım defalarca, belli etmedim

Gülüşüm sahteydi, kimseye demedim

Kalbimde bir yük, taşıdım yıllarca

Susarak öğrendim yaşamayı aslında

Sessiz çığlıklar var içimde

Duyulmayan sözler dilimde

Geceler şahidim, yalnızlığım benimle

Yürürüm yine kendi yolumda tek başıma

Sessiz çığlıklar var içimde

Kayıp hayaller cebimde

Karanlıkla dost oldum ben

Işığı ararım yine de

Konuşan çok, anlayan yok

İçimde bir boşluk, kapanan yok

Zaman geçer dediler, geçmedi acı

Bazı yaralar kapanmaz, kalır izi

Düştüm ama kalktım yine

Yolumu buldum kendi içimde

Kimse bilmez içimdeki savaşı

Geceler anlatır benim hikâyemi