Yaşarken kaybettim

[VERSE 1]
(Read very quietly.
Almost like whispering to yourself.)
Bir fotoğraf kaldı elimde
Kenarları yanık, içi sen
Adını anmak bile zor artık
Kalbim mezar, içinde ben
Aynı sokak, aynı gece
Ama sen yoksun, ben yarım
Herkes “zamanla geçer” dedi
Geçmedi… sadece kanadım
[CHORUS]
(Voice rises a little.
Pain is clear but controlled.)
Ben seni yaşarken kaybettim
Ölmen gerekmedi gitmen için
Yanımdaydın ama yoktun
En çok bu koydu benim için
Sarılmak varken sustuk
Bir kelimeye gurur yetti
Şimdi mezarına konuşuyorum
Keşke diyorum… keşke yetti
[VERSE 2]
(More tired, more broken than Verse 1.)
Telefon rehberimde duruyorsun
Arayamıyorum, silmeye kıyamam
Bir gün dönersin diye değil
Sesini duyarım diye tutamam
Beni en çok ne yaktı biliyor musun
Son kavga değil, son susuş
Giderken arkanı dönmedin
Ben bakakaldım… işte oymuş
[CHORUS – REPEAT]
(Same melody, more pain.)
Ben seni yaşarken kaybettim
Ölmen gerekmedi gitmen için
Yanımdaydın ama yoktun
En çok bu koydu benim için
Sarılmak varken sustuk
Bir kelimeye gurur yetti
Şimdi mezarına konuşuyorum
Keşke diyorum… keşke yetti
[FINAL LINE / OUTRO]
(Read half-voice, almost spoken.)
Ben seni sevmekte geciktim…
Bunun affı yokmuş.

Male arabesk vocal.
Very emotional, broken and raw.
Sounds like crying without tears.
Heavy regret, guilt, late realizat