Kıymet Ne Bilmiyoruz

[Verse 1]
Her gün siren sesleri
Haberlerde aynı yüzler
Bir fotoğraf daha sararıyor
Çerçevesi toz içinde
"Yarın ararım" diyoruz
Yarın diye bir şey yokmuş
Bir sandalye boş kalınca
Anlıyoruz ama çok geç
[Chorus]
O kadar ölümler oluyor
Ama hiç ders almıyoruz hayattan
Kıymet ne bilmiyoruz
Ta ki kaybedince sevdiğini
Ta ki susunca o sesini
O kadar ölümler oluyor
Yine de erteliyoruz sarılmaktan
Kıymet ne bilmiyoruz
Ta ki kaybedince sevdiğini
Ta ki boş kalınca yerini
[Verse 2]
Telefonun son araması
Hâlâ duruyor rehberde
"Bir gün lazım olur" diye
Silmeye bile korkuyoruz
Küçük bir mesaj yazmak
Zor mu gerçekten bu kadar
Mezar taşına çiçek değil
Hayattayken versek ne var
[Chorus]
O kadar ölümler oluyor
Ama hiç ders almıyoruz hayattan
Kıymet ne bilmiyoruz
Ta ki kaybedince sevdiğini
Ta ki susunca o sesini
O kadar ölümler oluyor
Yine de erteliyoruz sarılmaktan
Kıymet ne bilmiyoruz
Ta ki kaybedince sevdiğini
Ta ki boş kalınca yerini

Melancholic Turkish pop ballad, intimate piano and soft strings, male vocals upfront. Verse starts hushed and conversational, chorus swells with warm pads and distant percussion. Subtle backing harmonies on the hook, final chorus strips back to voice and piano for a fragile ending.