Sessiz çığlık duvarları çatlatır içimde,
Bir köpek daha düştü zalimin gölgesine.
Kimsesiz demeyin, kalbi var bu bedenin,
Katliam yazıyor dünya denen sahnede
Eli yok dili yok hayvanın ama gör bak acıyı,
Vicdanı olmayanın konuşmaya hakkı mı?
Çöp değil, mal değil, hepsi birer nefes,
Dünyayı paylaşıyoruz, hepsi bize emanet.
Hakkım var, feryadım var,
Bu düzeni yakanlara isyanım var.
Eşitlik, adalet, nefes kadar şart,
Dünya tek bir ev, hepimizin hakkı var.
Açlık, savaş, göç yolları kan revan,
Bir umut peşinde kaç hayat paramparça.
Sınırlar çizilmiş ama kalpler değil,
İnsanı insan eden aynı gözyaşı değil mi?
Çocuklara kıyılmış, gençlere pranga,
Dünya dönüyor ama adalet yamuk hala.
Sözler beton kalıp, gerçek hep darbe,
İnsan insan olmayı öğrenmeli önce.
Hakkım var, feryadım var,
Bu düzeni yakanlara isyanım var.
Eşitlik, adalet, nefes kadar şart,
Dünya tek bir ev, hepimizin hakkı var.
Kadın dediğin yük değil, dünyayı taşıyan,
Sustum sandılar ama şimdi sözümü çoğalttım
Bir gece sokakta yürümek bile savaş,
Özgürlüğü hırsızlayan zihniyete yavaş!
Şiddete dur de, susmak ihanettir,
Her kadın bir tarih, yok edilemez bir şehirdir.
Ses yükselirse kırılır bütün zincirler,
Düşmez bu bayrak, hakkımız direnir.
Hakkım var, feryadım var,
Bu düzeni yakanlara isyanım var.
Eşitlik, adalet, nefes kadar şart,
Dünya tek bir ev, hepimizin hakkı var