Puste echo

(Szeptany, niemal pozbawiony tchu wokal)

Znowu budzę się w pokoju pełnym duchów

Gdzie każdy oddech waży więcej niż moje ciało.

Zegar na ścianie kpi z każdej sekundy, której nie potrafię odzyskać.

Zostawiłeś tu światło, ale ja widzę tylko cienie.

Czy to jest ten moment, w którym powinnam poczuć ulgę?

Czy to jest ta wolność, o której wszyscy kłamią?

Krew zastyga w żyłach jak atrament na starej fotografii.

Nie potrafię wymazać twarzy, której już nie rozpoznaję.

Duszę się w ciszy, którą sama zbudowałam!

Zabierz mnie tam, gdzie wspomnienia nie bolą,

Gdzie nie muszę przepraszać za to, że wciąż oddycham!

Rozpadam się na kawałki, których nikt nie chce złożyć,

W labiryncie luster, gdzie każde odbicie jest kłamstwem.

Jestem tylko echem...

Pustym echem wszystkiego, czym chciałam być.

Zaszyj mi oczy, bym nie musiała widzieć upadku!

Każda obietnica była tylko gwoździem do mojej trumny.

Buduję pomniki z moich błędów,

Czekając, aż grawitacja dokończy dzieła.

Nienawidzę tego, jak łatwo było ci odejść,

Podczas gdy ja wciąż tonę w wodzie, która sięga mi tylko do kostek!

Nie czuję nic.

Nie czuję nic.

POKAŻ MI BÓL, BO TYLKO ON JEST PRAWDZIWY!

(BREAKDOWN – ekstremalnie ciężkie, rwane riffy)

ROZRYWAJ!

MOJE!

PŁUCA!

Gdzie byłeś, gdy niebo zaczęło płonąć?!

Zabierz mnie tam, gdzie wspomnienia nie bolą,

Gdzie nie muszę przepraszać za to, że wciąż oddycham!

Rozpadam się na kawałki, których nikt nie chce złożyć,

W labiryncie luster, gdzie każde odbicie jest kłamstwem.

Jestem tylko echem.

Tylko cieniem na Twojej ścianie.

Zapomnij mnie...

Tak jak ja zapomniałam, jak kochać siebie.