EVLENİYORMUŞSUN

Bana bir mesaj bıraktın, iki kelime…

Sanki dünya durdu bir anda içimde

“Evleniyorum ben” demişsin kardeşime

Ben hâlâ aynı sokakta, seni beklerken

Ne ara büyüdün de bana küçük kaldı yüreğin?

Ben mi duyamadım yoksa sessiz çığlıklarını senin?

Bir kahve masasında unuttun beni galiba

Öyle hafif, öyle basit… ama en acı tarafıyla

Neredesin şimdi, gerçekten iyi misin?

Ben bazen gülüyorum, bazen dağılıyorum, belli değil içim

“Evleniyorum ben” demişsin ya…

Bir tüy gibi düştüm yere o sabah

Kim toplar şimdi beni? Kim anlar?

Ah, seni çok sevdim söyleyemedim

Yoluna taş koymadım, kendime döndüm, beceremedim

Bir şarkının arasında kaybolur ya insan

Ben de öyle kayboldum senden sonra, fark etmeden…

Neredesin şimdi, sesin duyulmuyor

Ben burada, kalbim bir şeyleri hâlâ onarmıyor

“Evleniyorum ben” dedin ya…

Tamam işte, olan oldu

Ama içimde bir yer, hâlâ sana çok dolu…