[Kıta 1]
Gece çöker, içim uyanır
Dert dediğin kapımda
Herkes gider, ben kalırım
Kendimle baş başa
[Ön Nakarat]
Güldüm diye sanma iyiyim
Alıştım sadece susmaya
[Nakarat]
Yük oldu bu kalp bana
Taşıdıkça ağırlaştı
Sevdim de ne geçti elime
Her şey içimde kaldı
Yük oldu bu kalp bana
Kimse duymadı ahımı
Kader dediler sustum ben
Yaktım kendi canımı
[Kıta 2]
Yollar uzun, dizler yorgun
Umudum cebimde kırık
Ne tutundum ne bıraktım
Arada kaldım, yazık
[Ön Nakarat]
Giden gitti, kalan bende
Hesap soran yok kendime
[Nakarat]
Yük oldu bu kalp bana
Sevdikçe kanattı
Bir yanlışta bin pişmanlık
Ömrüme pay yaptı
Yük oldu bu kalp bana
Geçmedi zamanla
İçimdeki bu yangını
Söndüremedim hâlâ
[Köprü – rock kırılma]
Bağırdım, duyan olmadı
İnandım, tutan olmadı
Ne sevgi kurtardı beni
Ne de kader dediğin
[Son Nakarat]
Yük oldu bu kalp bana
Bırakamıyorum
Gitsen de kalsan da
Aynı yerdeyim
Yük oldu bu kalp bana
Taşıyorum mecburen
Bu hayat bana sorulmadı
Yaşıyorum mecburen
[Outro]
Ah bu kalp…
Beni benden alan.