[Kıta 1]
O, bu dünyaya fazla dürüst geldi.
Zaman erken sertleşti.
İyilik burada sessiz bir yük,
Taşıyanın sırtı eğildi,
Kimse görmedi.
[Kıta 2]
Burada her şey ölçülür,
İnsan hariç.
Değer, rakamlara sığar,
Vicdan fazla gelir.
[Nakarat]
Burası dünya,
Cehennem demeye gerek yok.
Ateşi yok belki,
Ama soğuğu çok.
Herkes yanmadan öğrenir,
Üşüyerek büyür.
[Kıta 3]
O, kimseyi geride bırakmadı,
Ama geride kaldı.
Çünkü bu yerde yavaş olmak,
Yanlış yerde doğru kalmaktı.
[Köprü]
En ağır gerçek şudur:
Burada iyi olmak yetmez.
İnsan ya kendinden verir,
Ya da bu kalabalığın dışında kalır.
İkisi de iz bırakır.
[Nakarat – final]
Burası dünya,
Cehennem demeye gerek yok.
Ateşi yok belki,
Ama soğuğu çok.
Herkes alışır bir gün.
Karşılıksız kalan sadece aşk değil,
İnsanlık… çoğu zaman.