[1. Verse]
Pencerem önünde akşamın isi
Her geçen gölgede ararım seni
İçimde dinmeyen bir veda sesi
Kendi dertlerimi sana sararım.
Sokaklar sessizdir, lambalar sönük
Yürüdüğüm yollar hep sana dönük
Yarım kalan her şeyin boynu bükük
Ben hâlâ o eski günde kalırım.
[Nakarat]
Özlem bir yangınmış, sönmüyor içte
Senden bir iz kalmış, her bir gülüşte
Gelsen de geçse bu, keskin kış artık
Ruhumun yarısı, kaldı gidişte.
[2. Verse]
Yastığımda kokun, hala tazedir
Mevsimler değişir, kalbim dertlidir
Bu sessiz bekleyiş, bir cenazedir
Her gece adını, sayıklarım ben.
Mektuplar sarardı, kalem yoruldu
Gönlümün suları, artık duruldu
Sana giden her yol, bende vuruldu
Hasretin yükünü, ayıklarım ben.
[Nakarat 2×]
Özlem bir yangınmış, sönmüyor içte
Senden bir iz kalmış, her bir gülüşte
Gelsen de geçse bu, keskin kış artık
Ruhumun yarısı, kaldı gidişte.