[Vers 1]
In de oude tijden, toen reuzen rondzwierven,
Er is een schaduw in het blauw met een mysterieus licht,
Nog steeds een mysterie, ouder dan de sterren,
Oeroude harten bewegen zich door de wijde oceaan.
[Pre-Chorus]
Zeiden dat je een fossiel was, zeiden dat je een mythe was op een museumschap,
Toen opende de oceaan zich en zong opnieuw je naam.
[Refrein]
Kwastvin, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Vers 2]
Je beweegt je alsof je je herinnert aan continenten die drijven,
oude vinnen zoals kaarten die nooit geleerd hebben om te vervagen.
Een museumbord naast uw naam, waar de stilte slaapt,
Een hartslag uit de diepzee, constant, bijna mystiek.
[Pre-Chorus]
In jouw orde van de Kwastvin zijn negen van de tien families uitgestorven,
Maar deze oude zielen uit vergeten tijden komen tot leven!
[Refrein]
Kwastvin, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Brug]
Onder de sterren, terwijl de nacht zich ontvouwt,
De verhalen over zijn moed worden met liefde verteld
Van het gefluister van de ouderen tot de overgeleverde legenden........
[*Instrumental Solo*]
[Pre-Chorus]
Miguashaiidae (dood!)
Diplocercidae (dood!)
Hadronectoridae (dood!)
Rhabdodermatidae (dood!)
Coelacanthidae (dood!)
Laugiidae (dood!)
Whiteiidae (dood!)
Rebellatricidae (dood!)
Mawsoniidae (dood!)
Latimeriidae (Onze heldhaftige familie!)
[Refrein]
Kwastvin, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Einde]
Dus marcheren we met opgeheven hoofden,
Kwastvin, laat de legende dag en nacht dansen en zingen!