[1. Kıta (11’li hece)]
Ben hep herkesi kendim sandım,
Yanılmışım ki herkes başkaymış.
Ben döktükçe içimdeki yükü,
Kimi susmuş, kimi çoktan kaçmış.
[Pre-Chorus (Geçiş)]
Ben dibe daldım, onlar yüzeyde,
Her kalp taşımaz aynı derdi de.
[Nakarat (11’li hece, vurucu)]
Anladım artık herkes kadarı,
Kalbi yetmeyen tutmaz yarayı.
Benim fırtınam onlara ağır,
Taşıyamıyor kimse sancıyı.
Ben büyük geldim çoğu insana,
Kiminin kabı küçük, darlıyor limanı.
---
[2. Kıta (11’li hece)]
Bazen ateşle yoklarım yolu,
Onlar kıvılcım sanıp korkarlar.
Ben gerçekleri söyler dururum,
Onlar susmayı daha kolay sanırlar.
[Pre-Chorus (Geçiş)]
Ben içten geldim, onlar görünmez,
Küçük yürekler büyük söz dinlemez.
[Nakarat]
Anladım artık herkes kadarı,
Kalbi yetmeyen tutmaz yarayı.
Benim fırtınam onlara ağır,
Taşıyamıyor kimse sancıyı.
Ben büyük geldim çoğu insana,
Kiminin kabı küçük, darlıyor limanı.
---
[Bridge (Köprü – 11 hece, şiirsel)]
Meğer büyümek kırılmamaktı,
Sessizce kendi yolunu seçmek.
Kim ne verdiyse o kadardı hep,
Benim suçumdu fazla gerçek.
---
[Final Nakarat (Geniş, güçlü)]
Anladım artık herkes kadarı,
Kimse taşımaz benim yaramı.
Ben fırtına oldum, onlar rüzgâr,
Yüküm ağırdı onların canına.
Ben büyük geldim çoğu insana,
Kiminin kabı küçük… almıyor beni
Ne kadar istesem de sığmıyor içine.