Mezar taşı

[ Verse]
Odamın ışığı söndü, perdeler çekildi bir bir,
Seninle dolan bu ev, şimdi dilsiz bir kabir.
Zamanın eli sertmiş, her anı bir yara açar,
Gidenin ardından kuşlar bile uzaklara kaçar.
Vefa, resminin başında beklemekmiş saatlerce,
Seni bir kez daha görebilmek, imkansız ne çare

[​Nakarat]
Benim bütün kapılarım kapandı o gün gidişinle,
Sönmeyen bir ateş bıraktın o masum gülüşünle.
Şimdi soğuk mermerlerde arıyorum sıcaklığını,
Mezar taşlarını öpüyorum, duy artık feryadımı.

[​2. Verse]
Masada tabağın boş, askıda hırkan duruyor öylece,
Sanki kapı çalacak, geleceksin gibi her gece.
Ayrılık değil bu, bir parçamın toprağa girmesi,
Çok zormuş bu dünyada senin yokluğunu bilmesi.
Herşeyimdin sen, canımdan öte candın,
Giderken neden beni bu yarım hayatla bıraktın?

[​Bridge]
Hangi dua dindirir bu yürek sızısını?
Kim silebilir kaderin o en kara yazısını?
Kapanan kapıların arkasında bir başıma kaldım,
Seni toprağa değil, ruhumun derinliğine gömdüm.

[​Outro]
Kaderim böyle yazılmış...
Kapanan kapılar ve bitmeyen yasım.
Mezar taşlarını öpüyorum;
Belki bir sızı geçer, belki diner bu acım.

Akustik piano, türkü, türk halk müziği, turkish folk music,female