The Lost

Κουπλέ 1

​Μια μέρα, μάνα, το τηλέφωνο δεν πήρα,

Ούτε "καλημέρα" σου είπα, ούτε "γύρισα".

Σταμάτησες τις συμβουλές, τις απλές σου νουθεσίες,

Και μείναν οι στιγμές μας, όλες μισές προσευχές.

Δεν πρόλαβα να δώσω το μεγάλο φιλί,

Που θα κρατούσε η ψυχή σου, σε άλλη ζωή.

Και τώρα μετανιώνω που δεν έδωσα βάση,

Στη φωνή που έφυγε και με άφησε στάχτη.

​Ρεφρέν

​Μου λείπεις, μάνα, ένας πόνος βαθύς με δέρνει,

**Η σιωπή σου, μια κραυγή που τώρα με μπερδεύει.

**Ούτε μια αγκαλιά, ούτε ένα τελευταίο αντίο,

**Μόνο ένα κενό τόσο μεγάλο, που είναι βιβλίο!

**Κι αυτή η μέρα έσκασε σαν βόμβα στην καρδιά,

Δεν περιμένει ο χρόνος, όλα είναι πια μακριά!

​Κουπλέ 2

​Το σπίτι που με περίμενες με ζεστό καφέ,

Το βρήκα άδειο, και η ψυχή μου θαφτεί.

Άκουσα τον αέρα να φυσάει στον τοίχο,

Κι έψαχνα τη φωνή σου, σαν άρρωστος ήχος.

Τα βίτσια που μου έλεγες να κόψω με πείσμα,

Τώρα είναι μόνο ενοχές, ένα βαρύ έγκλημα.

Γιατί κάθε στιγμή που χάθηκε, τώρα πληρώνω,

Και πώς να ηρεμήσω το μέσα μου, που τώρα θρηνώ;

​Ρεφρέν

​Μου λείπεις, μάνα, ένας πόνος βαθύς με δέρνει,

**Η σιωπή σου, μια κραυγή που τώρα με μπερδεύει.

**Ούτε μια αγκαλιά, ούτε ένα τελευταίο αντίο,

**Μόνο ένα κενό τόσο μεγάλο, που είναι βιβλίο!

**Κι αυτή η μέρα έσκασε σαν βόμβα στην καρδιά,

Δεν περιμένει ο χρόνος, όλα είναι πια μακριά!

​Γέφυρα (Ψίθυρος & Έκρηξη)

​(Το πιάνο σταματά, μένει μόνο ένα βιολί που κλαίει αργά)

"Μια μέρα, μάνα... Μια μέρα, είπα...

Μα δεν ήξερα πως ήρθε, και δεν ήταν ψέμα..."

(Η φωνή σπάει, ακούγεται η εσωτερική κραυγή)

...Το κενό είναι τόσο μεγάλο, που δεν έχει τέλος...

Τίποτα! Κανείς! Ποτέ! Δεν θα το γεμίσει...

​Outro

​(Πιάνο και βιολί, αργό, πένθιμο)

Μου λείπεις μάνα... (σιγανή ανάσα)

...Πόσο μου λείπεις...

(Λήξη σε μια βαριά ελάσσονα συγχορδία.)