Whispers of Fire and Silence

(Verse 1)

Ήρθες σαν κλέφτης, μες στη δική μου τη νύχτα,

Μα το βλέμμα σου άφηνε παντού φωτιά.

Κάθε σου λέξη, μια υπόσχεση κρυφή,

Και το άγγιγμά σου, μια αιώνια πνοή.

Δεν είναι τυχαίο που είμαστε εδώ οι δυο,

Η μοίρα μας έπαιξε ένα παιχνίδι γλυκό.

Νιώθω το αίμα να βράζει στην ψυχή,

Σαν αρχαίο λάθος, μα τόσο σωστό.

(Chorus)

Είσαι η αμαρτία, που θέλω να κάνω,

Το πάθος που καίει κι ανεβαίνει στον ουρανό.

Στα χείλη μου σβήνεις κάθε αναστολή,

Είσαι ο κίνδυνος, η πιο γλυκιά σιωπή.

Μια σαγήνη που τυλίγει το κορμί,

Σαν εμμονή, σαν πρώτη κι τελευταία φορά.

(Verse 2)

Μη μου μιλάς για αύριο, ούτε για το χθες,

Υπάρχει μόνο το τώρα, οι δικές μας οι στιγμές.

Το άρωμά σου είναι δηλητήριο αργό,

Που με σκοτώνει, μα θέλω να το πιω.

Κάθε μας ανάσα, είναι μια κραυγή βαθιά,

Που σπάει τα όρια, σβήνει την απαγορευμένη φωτιά.

Τα χέρια σου γίνονται αλυσίδες δικές μου,

Και κάθε σου φιλί, η πιο τρελή επιθυμία μου.

(Chorus)

Είσαι η αμαρτία, που θέλω να κάνω,

Το πάθος που καίει κι ανεβαίνει στον ουρανό.

Στα χείλη μου σβήνεις κάθε αναστολή,

Είσαι ο κίνδυνος, η πιο γλυκιά σιωπή.

Μια σαγήνη που τυλίγει το κορμί,

Σαν εμμονή, σαν πρώτη κι τελευταία φορά.

(Bridge)

Δεν υπάρχει επιστροφή πια, το νιώθω,

Οδηγούμαστε στο τέλος, μα δεν το φοβάμαι.

Γιατί το τέλειο είναι αυτή η πτώση,

Να χαθώ μέσα σου, χωρίς λύτρωση...

(Outro)

(Ψιθυριστά)

Πάθος... κι εσύ...

Μόνο εσύ...