Morganucodon (Latin Version)

Temporibus antiquis, cum gigantes vagarentur,

In silentio noctis, sub caelo astris,

susurrus praeteriti viam invenit ad surgendum.

Morganucodon, micatio in tenebris,

Vivendo in echo mundi qui vestigia sua reliquit.

A crepusculo ad auroram mens tua vagatur,

In pulsu terrae, ubi memoriae habitant.

Morganucodon, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

Pater noster in umbra temporis iamdudum praeteriti,

cum omni parvo signo et omni spiritu quem duceres,

paratus eras ad pugnandum et omni virtute tua gigantes reptiles cum fiducia oppugnabas.

Corde tuo parvo et audacia somniorum,

Sub stellarum luce ambulasti, ubi luna leniter splendet.

Morganucodon, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

Sub astris, dum nox explicatur,

Fabulae fortitudinis eius amanter narrantur,

A susurris veterum ad fabulas traditionales........

Morganucodon, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

Itaque capitibus erectis incedimus,

Morganucodon, una mundum expugnabimus.