Gorgonops (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

Shiúil ár seanathair timpeall le bród gan teorainn,

agus fiacla géara go leor aige le na fuaigh a stróiceadh.

Agus croí cloiche agus tine i do shúile,

i ndamhsa marthanais d’imir tú do pháirt.

A Gorgónaps, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

I bhfoinsí na bhforaoisí ársa is féidir do spiorad a fháil,

ag fánaíocht tríd an dorchadas ag lorg an tsolais,

iarsma ó ré atá imithe, le grásta fiáin, gan smacht.

Trí fhásaigh an ama fánaím liom féin,

I gcroílár an fhiántais áit a n-éiríonn na cróga cróga.

A Gorgónaps, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche, insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A Gorgónaps, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

Gorgónaps, beidh rath orainn i gcónaí.