Tozlu aynalar

​[1. Bölüm]

Eski bir ceketin cebinde buldum kendimi

Hiç gidilmemiş yolların yorgun bileti gibi

Penceremde puslu bir sabah, perdeler sıkı sıkıya

Güneş sızmak istiyor ama kapım kilitli dünyaya

Biriktirdiğim sessizlikler artık ağır geliyor

İçimdeki çocuk, dışarıdaki yağmuru özlüyor

​[Nakarat]

Hadi kır şu tozlu aynaları, gördüğün sen değilsin

Bırak geçmişin gölgesi, olduğu yerde erisin

Rüzgarın yönü değişti, yelkenleri açma vakti

Korkma düşmekten, toprak zaten sana vaatti

Yeniden başlamak için, önce bitmek gerekirmiş

Güneş en parlak halini, geceye borçluymuş meğer...

​[2. Bölüm]

Kelimelerim vardı, boğazımda düğüm düğüm

Çözüldü hepsi birer birer, bugün bayramım, düğünüm

Kimin ne dediği değil, kalbin ne fısıldadığı

Önemli olan tek şey, ruhun o eşsiz tadı

Adımlarım ürkek olsa da, yol artık benim

Eski benle vedalaştım, şimdi yeni bir tenim

​[Nakarat]

Hadi kır şu tozlu aynaları, gördüğün sen değilsin

Bırak geçmişin gölgesi, olduğu yerde erisin

Rüzgarın yönü değişti, yelkenleri açma vakti

Korkma düşmekten, toprak zaten sana vaatti

Yeniden başlamak için, önce bitmek gerekirmiş

Güneş en parlak halini, geceye borçluymuş meğer...

​[Köprü]

Zaman akıp giderken avuçlarından

Tutma onu, bırak aksın gitsin

Yaralar sızlasa da derin uykularından

Uyan artık, bu senin hikayen, burada bitmesin...

​[Final]

Tozlu aynalar kırıldı...

Güneş içeri sızdı...

Yol beni bekler.