RÜZGAR

Bir yaz akşamı gibiydin,

geçtin içimden usulca.

Rüzgâr adını taşıdı,

kalbim tuttu avucunda.

Senden kalan her iz,

zamanda açan bir çiçek gibi.

Ne soldu, ne kırıldı —

hep aynı güzellikte gizli.

Unutmak istemedim seni,

belki de aşk böyle bir şeydi.

Kalbimde hafif bir yer açtım,

sen oraya usulca yerleşti.

Unutmamak kötü değil,

seninle güzel bir masal gibiyim.

Uzakta olsan da,

kalbim hâlâ seni duyar gibi.

Bir gülüşün dokundu,

içimde yankılandı sessizce.

Zaman akıp giderken,

sen hep aynı renk bende.

Her anın içimde bir melodi,

hiç bitmeyen bir şarkı gibi.

Söylemesem de biliyorsun,

kalbim seni hâlâ fısıldıyor gizli.

Unutmak istemedim seni,

belki de aşk böyle bir şeydi.

Kalbimde hafif bir yer açtım,

sen oraya usulca yerleşti.

Unutmamak kötü değil,

seninle güzel bir masal gibiyim.

Uzakta olsan da,

kalbim hâlâ seni duyar gibi.

Bazen sevgi,

gitse bile kalır bir yerde.

Sanki görünmez bir iz,

dokunur her nefeste.

Belki de unutmamak,

aşkın en nazik hâlidir…

Ben seni değil,

güzel kalanı saklıyorum içimde.