[Verse 1, keman]
Sessizlik çökerken şehrin omuzlarına
Adın bir umut gibi takıldı dudaklarıma
Her köşe başında sen, her nefesimde iz
Bendeki eksiliği hiçbir gece gizleyemez.
Bir gölge gibi dolaşıyor hatıraların
Silinmiş bir masal sanki tüm yarınlarım
Ne ileri gidebildim ne geri döndüm sensiz
Sensiz kalan yollarım hep yarım, hep sessiz
---
[Nakarat]
Gözlerim son yolculuğunda seninle gitti,
Kalanım sende kaldı, kalbim geri dönmedi.
Aynalarda yüzüm var ama ruhum hep eksikti,
Sen gidince içimdeki ışık da bitti.
---
[Verse 2]
Bir mektup bıraktın rüzgâra, bana değmeyen
Sözcükler dağıldı göğe, geri dönmeyen
Yorgun omuzlarımda ağır bir sessizlik
Sensiz geçen günlerimin hepsi eksiklik.
Yolumu bulurum sandım, her sızım yokluğunda
Döndüm dolaştım yine aynı karanlığın içinde
Aşk bir yara bıraktı, kapanmayan derinde
Hâlâ saklı bir nefesin yaşıyor içimde.
---
[Bridge]
Gel desen gelirdim, korkmadan yanına
Ama sen kayboldun kendi fırtınanda
Anladım, bazı vedalar sessiz olurmuş
Kalanın kalbi hep en soğuk yerde dururmuş.
[Son Nakarat]
Gözlerim son yolculuğunda seninle gitti,
Kalanım sende kaldı, kalbim geri dönmedi.
Aynalarda yüzüm var ama ruhum hep eksikti,
Sen gidince içimdeki ışık da bitti.