(Verse 1)
Sessizliğe sığındım, duvarlar dinledi
Konuşmadım kimseyle, içim kendimleydi
Düştüm ama kalktım, iz kaldı dizimde
Gülmedim aynalara, gözlerim gizemde
Yük ağır, omzumda dünlerin adı
Her gece aynı soru: devam mı, veda mı?
Kırıldım çok kez ama dağılmadım
Kayboldum kendimde, yine de bırakmadım
Ellerim titrerken tuttum ipi
Kimse görmedi, ben gördüm dibi
Bugün susuyorsam, yarın bağırırım
Bu sessizlik var ya… en sert haykırışım
(Beat)
Düştüğüm yerden baktım yukarı
Hâlâ nefes alıyorsam, bitmedi
(Nakarat)
Yeniden tutundum, karanlığın içinden
Adımı sildim dünlerden, küllerin içinden
Yeniden tutundum, kimse görmese de
Bu ateş sönmez artık, içimde
(Verse 2)
Artık susmam, içimde birikenler var
Geceden çıktım ama izleri var
Yol uzun, tek başıma yürüdüm
İnandığım ne varsa kendim büyüttüm
Düşman çoktu, adımı bilmezler
Gölgeden geldim, ışıkla ölçmezler
Kaybettim, evet, saymadım zararı
Çünkü kaybolmadan bulamazsın yarını
Nakarat)
Yeniden tutundum, karanlığın içinden
Adımı sildim dünlerden, küllerin içinden
Yeniden tutundum, kimse görmese de
Bu ateş sönmez artık, içimde
Nakarat)
Yeniden tutundum, karanlığın içinden
Adımı sildim dünlerden, küllerin içinden
Yeniden tutundum, kimse görmese de
Bu ateş sönmez artık, içimde